De passie voor de Beaujolais ontstond in de winter 1964 toen Françoise en Jean op huwelijksreis vertrokken... naar de Beaujolais. Naar Saint-Amour, natuurlijk! Zij brachten een klein vat wijn van 55 liter mee naar huis waar zij bij hun eerste maaltijden met vrienden in hun appartementje van genoten.

Sedertdien raakten zij steeds meer gepassioneerd.. ook al duurde het geruime tijd voor zij hun droom konden waar maken.

Heel wat jaren later, in Odenas, op het “Domaine de la Folie”, volgt Catherine de "route du Beaujolais" en zal zij ook verschillende keren deelnemen aan de oogst in Côte de Brouilly.

Tijd…liefde… hartstocht… Wat was er meer nodig opdat Jean, op het ogenblik dat hij besloot om zijn activiteiten op een lager pitje te zetten, de kans greep om een eigendom in de streek te verwerven.…

En zo waren ze opnieuw op weg op de “route du Beaujolais”. Een route waar zij nooit genoeg van kregen! Zowel om enkele flessen mee te brengen voor de familiekelder als om hun vrienden te bezoeken in de buurt van Cours-La-Ville: les Vieilly.

In 2005 rijpt dan het project om het landgoed "Fustier" aan te kopen, ook al duurt het ongeveer een jaar voor het effectief gerealiseerd wordt. Een volledig gezin, 4 bejaarde kinderen... kinderen, schoonkinderen en volwassen kleinkinderen... Niet eenvoudig om iedereen te laten instemmen met de afstand van een landgoed bestaande uit meerdere gebouwen en een wijngaard van een twaalftal hectaren.

Het grote herenhuis dat enkel diende als vakantiewoning, wordt door de mensen van Durette « het kasteel » genoemd, omdat het in elk geval die allures heeft. Het bestaat uit een grote woning, boven een cuvage die oubollig geworden is met de tijd en enkele belendende woningen: die men de «wijnbouwershuizen» noemt.

Op de binnenplaats staat loodrecht op de grote gebouw, een andere woning die waarschijnlijk later dan het kasteel gebouwd is. Dat wordt « la Maison des Belges » genoemd omdat Belgische vluchtelingen er gedurende de eerste wereldoorlog onderdak vonden… en zij deze naam aan het huis gaven. De cirkel is rond!!! Durette is een klein gehucht vlak bij Régnié. Uit de folklore, de traditie, de geschiedenis en de passie blijkt dat de beste wijngaarden van de “Cru de Régnié” op het oude «grondgebied» van Durette liggen... Maar wie weet dat echt?

Zeer snel nadat zij het goed verworven hebben stelt Jean in maart aan Catherine voor om samen in zee te gaan en een wijn te maken die luistert naar de naam « Château de Durette »…
Een « Château » benaming in de Beaujolais ! Deze benaming wordt enerzijds gerechtvaardigd door de kenmerkende eigenschappen van het huis: een groot en stijlvol gebouw, ook al is het "eenvoudig" en anderzijds ook door deze benaming die de eeuwen trotseerde. Net achter het « château » bevindt zich trouwens een broodoven die in de Middeleeuwen waarschijnlijk dienst deed als oven voor het gehucht...
Zo gingen de deuren van Château de Durette opnieuw open in december!

Al snel beginnen de werken! Ze moeten overal tegelijk zijn… Enerzijds beginnen de werken om het huis in te richten …

en anderzijds de bouw van een nieuwe cuvage met alle voorafgaande administratieve formaliteiten. De werken beginnen dan ook pas midden juni.

Het gehucht Durette bestond al in de Galloromeinse tijd. “Dure” is een woord van Keltische oorsprong dat deur betekent en staat voor de ligging van de wed van de Ardière naar het dorp. Dit gehucht bestond al in het jaar duizend, vertelt de heer Fustier ons, de vroegere eigenaar van het Kasteel. Op die wijze eeuwen doorstaan hebben is uiterst zeldzaam.

Een van zijn voorouders de edelman Fustier trouwde met juffrouw Sanlaville en zo kwam het kasteel in handen van de familie Fustier. Op het balkon van het herenhuis staat touwens de «S» van Sanlaville, een insigne dat men ook terug vindt op de gevel van het gemeentehuis van Beaujeu.

Verder vertelt hij ons nog dat er een Durette wijnstok zou aangeboden zijn aan koning Lodewijk XI, koning van Frankrijk van 1461 tot 1483, en vader van Pierre II De Bourbon, sire van Beaujeu, die trouwde met Anne de France, gekend als Anne de Beaujeu.

Door verificatie konden de historici de geschiedenis van het gehucht reconstrueren omdat documenten zowel in Durette als in Régnié ontbraken. Zij ontdekten dat het dorp Durette dat tussen de Ardières en Régnié ligt, stilaan steeds meer afhankelijk van Régnié wordt. Er is geen kerk meer in Durette… en het ging zelfs zover dat de hoofdklok van Durette hersmolten werd en nu één van de twee klokkentorens siert van de kerk van Régnié die gebouwd werd in 1867.